یک مربی برای اینکه بتواند مسیر طولانی و پر فراز و نشیب تربیت را به بهترین شکل با متربی طی کند، لازم است کار تربیت را به عنوان یک مسئولیت بر دوش کشد و آن را به عنوان یک رسالت و وظیفه باور کند. بنابراین، اولین قدم در آموزش مربیان، تحول در نگرش و بینش آن‌ها برای فهم این رسالت است. این تحول در سه حوزه خودشناسی و شناخت رسالت خود، خداشناسی و شناخت حجت‌های الهی و شناخت هستی، تاریخ و جامعه دنبال می‌شود.

به میزانی که مربی نقش و رسالت تربیت را پذیرفت و در این حوزه شروع به فعالیت نمود، لازم است با دانش تربیت آشنا و بر آن مسلط شود تا بتواند متربی را در مسیر صحیح هدایت کند. دانش تربیت شامل سرفصل‌های مشخص و متعددی است: مفهوم و معنای تربیت، اهداف تربیت، روش‌ها و اصول تربیت، وسایل و عوامل تربیت، گام‌ها و مراحل تربیت و … بخشی از این موارد هستند.

نکته مهم بعدی این است که تربیت تنها دانش نیست، بلکه یک فن و مهارت است. بنابراین، آموزشی در تربیت کامل است که در کنار دانش، کار تربیتی را برای یک مربی به مهارت تبدیل کند. بر اساس موقعیت‌ها و شرایط کار تربیتی و متربی، مهارت‌های متنوعی برای مربی نیاز است. از جمله این مهارت‌ها می‌توان به کتابخوانی و قصه‌گویی، گفت‌وگو، حلقه‌داری، اردو داری، هنر و خلاقیت، نمایش و … اشاره کرد که بسته به توافق دو طرف در سطوح مختلفی قابل ارائه است.

این آموزش‌ها به مرور و بر اساس نیاز مربی در حین انجام کار تربیتی برگزار می‌شود. در ادامه، برخی از سرفصل‌های آموزشی ارائه شده است: